Hjelpemidlene har blitt fler og fler. Og mest av alt har TEMU vært en velsignelse til dette bok prosjektet. Hvis det er noen der ute som også ønsker noen tips til hva som kan være nyttig til lignende prosjekter, tenkte jeg at det kunne vært kjekt med en liste. 📋 Eller kanskje er du bare nysgjerrig på hva jeg bruker til tegningen? Eller kanskje det ikke er noen som leser dette innlegget i det hele tatt. Er bare kjekt å ha en oversikt.
Plutselig ble klokken 16:30 mens vi satt på flyet. Egentlig var den 22:50, men det var gammel norsk tid.
Vet dere hva? Ingen søvn enda. Da vi gikk ut i varmen begynte jeg å føle meg som inni en heis. Jeg var veldig rar. Følte kroppen min ble heist opp og ned gjentatte ganger. Men var jeg trøtt? overtrøtt kanskje? Jeg kjente jeg måtte smile hele tiden. Jeg måtte bevege meg, snakke. Ellers… Vet ikke. Har nemlig ikke sovet på ca 33 timer. Åssen jeg klarte å regne ut det? Da jeg la meg på hotellet i Lima, sendte jeg melding hjem. Så regnet mamma ut den norske tiden.
Bagasjen våres kom sist inn på rullebåndet. Men vi kom jo først ut fra flyet. Satt med Adrian og Noa og ventet. Selv om jeg satt rett på bakken følte jeg at jeg var i en deilig dyne i senga. Egentlig var jeg veldig trøtt og luften var unormal varm. Så tok jeg meg en vanilje bolle. Delte med Adrian og Aksel, de har jo ligget kjempe lenge på sekkene sine og ventet på bagasjen.
“Der er kofferten min.. Nei, eller jo det er den… Nei kanskje ikke… Eller.. Nei!” Både Adrian og Noa holt på sånn i evigheter. Min bagasje kom helt til slutt.
Da vi hadde sjekket ut ble vi møtt av mange innfødte fra Peru, de sto og viftet med både flagg og ballonger. Norske Liv Haug som bor her nå hadde fått med seg alle vennene sine for å si det sånn. Rett inn i en buss. Og masse spennende var å se langs gatene. Kjempe flott hotell vi kom inn på her i Lima. Restaurant ute og fin hage. Men fise fine romkamerater taklet ikke rommet med 2 møll i taket og stor åpen luke i dusjen. Så ble ingen dusjing, vi satt heller raskt i gang med å sette opp mygg nettingene vi hadde med oss. Mygg netting var en ny erfaring for oss, så ble alle sengene lik små prinsesse senger.
Før det ble kveld vandret vi til byen. Jeg, Maria og Caroline holdt godt følge med guttene, Noa, Nils og Jacob fra musikk klassen. Vi jentene fikk ikke lov å gå alene, hadde jo ingen gutter i klassen vår. Så handlet vi vann og mer å bite i til morgendagens Busstur. “Hei drama jenter” vi sto og så på caps fra en bod da de mest sossete fra Idretts klassen gikk forbi. De skulle finne et sted å spise.
De repente eran las 16:30 horas mientras estábamos sentados en el avión en realidad eran las 22:50 pero era la antigua hora de Noruega.
sabes que? todavía no he dormido, cuando salimos al calor empecé a sentirme como si estuviera en un ascensor era muy extraño. Sentí como si mi cuerpo subiera y bajar repentinamente, pero estaba cansada demasiado quizás? Sentía que tenía que sonreír todo el tiempo, tenía que moverme, hablar de otra manera. No sé, aquí no he dormido durante 33 horas, como logré descifrar? cuando me fui a la cama en el Hotel de Lima envié un mensaje a casa, entonces mi mamá calculó la hora en Noruega. nuestras maletas fueron las últimas, pero primero salimos del avión. Me senté con Arnoldo y Nano y esperé a pesar de que estaba sentada en el suelo. Me sentí como si estuviera en un lindo Edredón en la cama. En realidad estaba muy cansada, y el aire era anormalmente cálido. Luego me comí un bollo de vainilla, compartí con Arnoldo y Andrés, que ha estado acostado en sus maletas, esperando su equipaje.
”ahí está mi maleta, no? O si lo es, no tal vez? no o no, tanto” Arnoldo como Nano continuaron así por una eternidad. Por fin mi equipaje llegó.
cuando salimos, fuimos recibidos por muchos nativos de Perú, se pusieron de pie y ondearon banderas y globos de Noruega Liv Haug que ahora vive aquí había traído a todos sus amigos con ella, por así decirlo, directo en un bus y muchas cosas emocionantes para ver a lo largo de las calles, gran Hotel, en el que nos metimos aquí en Lima. restaurantes al aire libre y bonito jardín pero los compañeros de habitación agradables no podían manejar la habitación con dos polillas en el techo y una gran escotilla abierta en la ducha, luego no hubo ducha e instalamos rápidamente las mosquiteras que teníamos con nosotros. Las mosquiteras fueron una experiencia nueva para nosotros. Luego todas las camas se convirtieron en pequeñas camas de princesas.
Antes de anochecer caminamos hacia la ciudad María Camelia y yo nos mantuvimos bien con los chicos Nico, Nano y Jacinto de la clase de música a la chica no nos dejaban ir solas, no teníamos chicos en nuestra clase, luego compramos agua y más para comer para el viaje en autobús de mañana.
“hola chicas, dramáticas,” mirando gorras de baño cuando pasó la más atrevida de la clase de deportes tenían que encontrar un lugar para comer.
Nå føler jeg litt for å ta opp noe litt viktig her. Eller viktig og viktig… det bør kanskje taes litt offentlig, for dette gjelder nok ikke bare meg. Flere er nok i samme posisjon. Og jeg blåser i om vedkommende det gjelder leser dette, han har sikkert godt av det 🙈
I mange år har jeg slitt med å svare, nettopp på dette spørsmålet «hvordan går det?» Noe som er en så forbaskede autopilot for alle. Og det automatiske svaret er ofte «bra» men mener man det? Jeg syntes det derimot er ekstremt vanskelig å svare det. Mange ganger vil jeg bare si «vet ikke» eller ofte sier jeg «jeg er sliten» Men så har jeg det kanskje til og med bra, men jeg klarer ikke si det.
Jeg tror jeg har funnet svaret. Jeg har tenkt og fundert og slått opp en gammel mail fra oktober 2024:
«For deg har det alltid vært en konkurranse om hvem som er den beste søsknen miriam, for meg har det aldri det, men du har ALLTID motarbeidet meg.(…)
Alt for deg handler om å fremstille meg i et dårlig lys»
– Jeg prøver bare å leve et best mulig liv for meg selv jeg Broshan, her blir det jo avslørt at DU SELV FØLER konkurranse…
Men jeg svarte aldri den mailen…for 85% fra han er klaging.
Klarer jeg ikke si at «jeg har det bra» til folk offentlig fordi det avslører meg? Da er det offentlig og noen sladrer? Da blir storebror sjalu og hatefull? For hvis mitt lys skinner, ser da hans liv enda mer mørkere ut? Det kommer frem en kontrast mellom oss? Føler jeg det er urettferdig? Slik ALLE føler etter å ha sett deprimerende nyheter på tv om krig og elendighet, så skal vi fortsette med livene våres med «glede» når vi samtidig vet noen har enorme smerte et annet sted. Sånn jeg føler det?
Jeg nevnte denne tanken for foreldrene mine i en chat, far sier han klarer å si han har det bra til folk… så det er en søsken greie? Søsken som konkurrerer? Når han selv ikke får det til? Og jeg får dårlig samvittighet for å få det til? Er det sånn det er? Er det sånn flere har det?
HVA SKAL JEG SI?
Det burde finnes en løsning! Hver gang når noen spør fremover skal jeg grunne på hva jeg føler… er jeg redd for å bli avslørt? Føler jeg at jeg lyver eller ikke får lov å si jeg har det bra? Har jeg det bra bare i all hemmelighet? For i dag når jeg gikk fra min spansk øvende morgenrutine til dusjen, så følte jeg at jeg frydet meg over hvor fint liv JEG har… Selv om jeg hadde feber i går og videre er i dårlig form i dag, så jeg ikke kan reise til Oslo som egentlig var planen denne helgen. Men hvorfor klarer jeg ikke si det da? Har jeg det kun bra om jeg holder det for meg selv?
Så tror jeg at jeg kom frem til et svar. Det skal jeg prøve å si neste gang… som en midlertidig løsning:
«Livet mitt går ganske greit!»
å si «det går bra» så kanskje man føler man representerer familien og det skal jeg ikke trenge å føle på… er jo MITT liv jeg svarer for, ikke hans, ikke våres…. Føles det derfor mer riktig å si LIVET MITT går greit? Spent på fortsettelsen på denne forskningen😄
Ikke alene
“Tror det er vanlig å føle på når man ser at søsken ikke har det så bra og sliter med sykdom eller diagnoser. Jeg har følt det samme ift Lillebror. Har opplevd å kjent på urettferdighet ift at jeg «klarer livet bedre enn dem» eller må klare livet bedre enn dem. Pga at det blir for mye for alle at jeg også har noe. Det er ganske vondt å kjenne på.Så da blir det en stor klump til slutt av småting som man ikke har sagt noe om.”
Nettopp hatt en mellom landing i Amsterdam. Nå er vi klare til avgang i et mye større fly. En rad består av 9 seter. Vi er så heldige at nesten alle i klassen sitter rett ved siden av hverandre. Hanna Maria (lærer på musikk), Maria, Monika, Meg, Caroline og Karin. Men kjedelig for Anita som sitter noen rader foran til venstre. Vel Marius sitter ved hennes side, men hun trenger en ordentlig nær venn fordi hun, bare hun har VELDIG FLYSKREKK. Renathe var også fortvilet. Rolf skulle egentlig sitte ved hennes side, men han måtte være hjemme, skulle operere rumpa si. Så Renathe sitter alene langt foran. Men planen til meg og Renathe var at vi skulle prøve å flytte sammen om muligheten kom. Men tenk om Rolf plass blir tatt? Men hvis ikke kan jeg flytte opp til Renathe og Anita ned hit ved siden av sin venn Caroline. Men da syntes jeg veldig synd på Marius. Da kjenner han ingen igjen. Kunne hatt tilbedt meg å byttet med Anita jeg egentlig. Marius er jo så utrolig skjønn venn fra idrett klassen. Eller om Hanna Maria ville være grei å bytte med Renathe. Men ja, nei, hjelper ikke stort Anita, men Renathe. Klar for Letting nr 2.
Mange Toppen folk sitter alene… Stakkars. Da er det bare å håpe på at ingen har tatt plassen til Rolf. Vær så snill. Fiks det Gud!
12 timer flytur, alene
10:50
Hurra. Nå sitter jeg ved siden av Renathe. Eller hun er på do for øyeblikket, men det ordna seg. Anita flyttet og ble glad også. Da er det bare å syntes synd på Marius som er igjen alene. Men han har jo ledig ved siden av seg. Kjære Gud få noen til å flytte dit med Marius. Vindus plass, digg.
(((Miriam, Miriam, så utrolig koselig at du kom og satte deg ved sia av meg. Det var litt bedre for meg, og alle ble glad! Tror vi skal få det koselig og gøy. Ser deg noen cm ifra meg. Ciao Bella. PS: Blir digg når vi komme frem.)))
Deilig. TV på hvert sete. kjempe masse filmer. Kunne hatt film konkurranse, om å gjøre å ha sett flest filmer.
“Do you want something?” kommer damen med trallen og spør. Om jeg vil ha noe? “No” eller kanskje? “Nå holdt jeg på å si ´Can I get one Allikevel´” flirer jeg til Renathe. Renathe hjalp meg å få kontakt med damen da hun begynte å gå videre. “Nei du jeg klarer det fint selv,” sikkert.. “Hello, Can I get one Allikevel? Ehm mener, Can I get one…” (Løfter Renathe sin kopp) “Sånn?” Jucie Miriam, er det så vanskelig å si Juice? (bevar engelsken og oversett bare Norsk til spansk)
13:30
Hjelp, får jo ikke sove. Renathe har sovet nesten hele tiden så langt. Har ikke sovet noe siden jeg var hjemme. Men koser meg med musikk nå da. Colbie Caillat har blitt en favoritt. Coco albumet med Oxygen gikk på repeat mens jeg tegnet. Men nå “Bleeding Love” av “Leona Lewis”
12:44 Fikk første middag måltid. Men var ikke sulten da jeg spiste.. .
13:45 ikke sulten nå heller
Filmene jeg så: Baby mama og High School Musical 3
Musikk jeg likte å høre på: Leona Lewis, Colbie Collat, Simple Plan, Taylor Swift
Gjøremål på Flyet: Peru – Brasil dagboka. Prøve å sove – NOT Tegne i bønnebok + film ”baby mama” sove? NOT Diddelido + Kina spill
17:20 Akkurat ferdig å se filmen “Baby mama” Ingen søvn ennå. Rastløs. Vondt i rumpa. Kanskje jeg og må oppereres? Må gå.. Jeg og Renathe gikk hver vår veg. Hver vår do. Etter doen snakka jeg med Adrian fra idrett som studerte kartet på skjermen. Trøtt. Ved siden av han satt Helene. “Oh, her kommer det mat” sier Adrian smilende. Jeg ble redd, for meg var det KRISE. Traller her, traller der. Innestengt. Kommer jo ikke forbi de. Vanskelig i hvert fall. Jeg og Renathe møttes på hver vår side av en tralle rett utenfor setet våres. Ja, der sto vi og venta mens vi flira litt av frustrasjon. Pinlig. Løste seg etterhvert. “Jeg vil se en film til, men jeg er samtidig rastløs, kanskje spille Alias?” spør Renathe. “Jeg er overtrøtt tror jeg. Har jo ikke sovet.” sier jeg. “Har du ikke? Åh nei stemmer det” lo Renathe med en grimase som om hun tenkte “det har jo vært tydelig på oppførselen din” Helt våken jeg. Humør til Kinasjakk og filming + bilder…
21:15 Litt over en time igjen. Venter bare på at mannen ved siden skal våkne, så skal jeg få kommet meg ut herfra for noen bilder av Toppen folka før vi lander.
Acaba de haber un aterrizaje intermedio, Amsterdam. Ahora estamos listos para despegar en aviones mucho más grandes. Una fila consta de nueve asientos.Somos muy afortunados de que casi todos de la clase, estamos sentados uno al lado del otro.
Ana Mara ( profesora de música,) María, Monika, yo Cemeilla y Carin.
pero es aburrido para Anita y para el que está sentado a su lado, porque necesita una amiga muy cercana, porque ella, solo ella, tiene mucho miedo a volar.
Renata también se ha desesperado se suponía que Ramón se sentaría a su lado, pero tenía que que quedarse en casa se iba a operar los glúteos. Así que Renata se sienta sola bastante adelante.
pero el plan para Renata y yo era que intentaríamos mudarnos juntas si se presentaba la oportunidad.
pero piensa si Ramón lo tomó, pero si no puede yo me cambio donde Renata y Anita baja aquí al lado de su amiga Camelia. Pero luego sentí mucha lástima por Manuel, porque él no conoce a nadie podría ver haber amado el intercambio con Anita de verdad. Manuel es un amigo increíblemente maravilloso de la clase deportiva. O si Ana Mara estaría bien para intercambiar con Renata, pero si no ayuda mucho Anita pero Renata está lista para elevarse número dos.
mucha gente de la escuela se sienta sola, pobre, entonces solo nos queda esperar que nadie haya ocupado el lugar de Ramón. por favor arréglalo Dios.
12 horas de vuelo solo
10:50
Hurra! ahora estoy sentada al lado de Renata, pero ella no está en este momento. pero funcionó. Anita se conmovió y también se puso feliz. Entonces solo tienes que sentir lástima por Manuel que se queda solo.pero está libre el asiento del lado. Dios mío haz que alguien se mude allí con Manuel. El espacio de la ventana. Es agradable.
((Miriam Miriam es increíblemente acogedor que hayas venido a sentarte a mi lado, tenía un poco de miedo por mí todos estaban felices. Nos vemos a pocos centímetros de mí Chiao Bella. será agradable cuando lleguemos))
bueno tener una televisión en cada asiento un montón de películas, podría haber tenido un concurso de cine para que fuera el el que más películas haya visto.
”Do you want something?” La señora del carrito se acerca y pregunta si quieres algo. “No” O tal vez?
ahora estaba apunto de decir “Can I get one de todos modos” le sonreí a Renata. Renata me ayudó a conectarme con la señora cuando comenzó a seguir adelante. No, lo haré yo misma. Yo puedo hacerlo seguramente
“hallo, Can I get one todos modos. Ehm, creo Can I get one …” levanta la tasa de Renata así “jugo Miriam, es tan difícil decir jugo??” me dije a mi mismo en mi mente. Es exactamente la misma palabra en noruego que en inglés. Pero no en español.
13:30
ayuda, no puedo dormir hasta ahora. Renata ha dormido casi todo el tiempo no he dormido nada desde que salí de casa, pero ahora estoy disfrutando de la música. Colbie Caillat. Colby Cadillac se ha convertido en uno de los favoritos. El álbum de Coco con Oxygen estaba en el repertorio mientras yo dibujaba. Pero ahora “ Bleeding Love” con de Leona Lewis.
12:44 conseguí la primera cena, pero no tenía hambre cuando comí.
13:45 ahora tampoco tengo hambre.
17:20 acabo de terminar de ver la película “mamá bebé“, todavía no he dormido. Glúteos inquietos y doloridos. Tal vez necesite cirugía? tengo que irme Renata y yo nos fuimos por caminos separados a nuestros baños. Después de un rato hablé con Arnoldo de atletismo que estudiaba el mapa en la pantalla.
Cansada a su lado, estaba sentada Aidé. “Aquí viene la comida” dice Arnoldo sonriendo, tenía miedo para mí era una crisis. Los tranvías por aquí los tranvías por allá encerrados no podemos pasar, es difícil al menos. Renate y yo nos encontramos en lado opuestos de los pasillos, justo afuera de nuestros asientos. Si allí nos quedamos y esperamos mientras sonreíamos, un poco de frustración.
embarazoso resuelto después del guiso. “Quiero ver otra película, pero al mismo tiempo estoy inquieta, tal vez interpretas a Alias?” pregunto Renata. “Creo que estoy demasiada cansada, no he dormido” digo yo. «Es así, ah no así es.» se rio Renata con una mueca, como si pensara, “ha quedado claro tu comportamiento.” Despiértame, ganas de ajedrez chino y de rodaje más fotos.
21:15 queda poco más de una hora, solo espero que el hombre de al lado se despierte, luego saldré de aquí para tomar algunas fotos de las de la gente de la Toppen. Antes de aterrizar.
Jeg ønsker jo å gi ut en bok om min reise med folkehøyskolen til Peru, og tenker å gjøre de andre Norske som var med anonyme. Jeg har mange bilder jeg vil bruke, men da for å anonymisere dem mest mulig så tegner jeg dem. Tegnesakene er kjøpt fra Temu, man kan putte på vann og det blir som vannmaling. For hver gang jeg deler et innlegg så prøver jeg å fremvise også en tegning uansett om den er ferdig eller ikke. En spennende måte å ta tilbake tegne hobbyen min og kunne utvikle den. Men tok bare litt tid nå å komme i gang med tegningen siden jul også distraherte litt i tegningen. Planlagt å kjøpe et stativ fra Temu som kan gjøre det enklere å fotografere tegningene fra rett fugleperspektiv vinkel. Romjula er over, så endelig er jeg tilbake til rutiner og prøver å få inn tegningen inn i min morgenrutine. Her er starten på tegne eventyret.
1.juledag fikk jeg endelig gleden av å sende søknaden om
UFØRRETRYGD
2019 ble jeg sykemeldt så hadde jeg videre arbeidsavklaringspenger (AAP) som ble stadig forlenget grunnet enkelte behandlinger som DPS og nevropsykolog. Det ble derfor avkreftet en del diagnoser og på papiret ble det dokumentert jeg blant annet er “Overarbeidet” Det har vært mindre av min reise her siste året fordi av en enkel grunn får jeg ikke vært så åpen som jeg ønsker. Men nå kan jeg senke skuldrene og vente tålmodig på å få innvilget uføretrygd antageligvis rett før sommeren 2025. Jeg har hørt av flere som står i Ufør at man da kan få tilbake en del skatt. Og det skal også bli lettere å spare på ting man ønsker seg. Så under er liste for hva jeg tenker jeg vil spare for og bruke penger til:
Betale ned kreditt gjeld
Nytt film/vlogg kamera
MacBook
klippekort på «Høyt under taket» klatrepark
klippekort på Gulset svømmehall
Mer Spania/utenlandsturer (ikke vært ute av landet siden 2019 utenom Color Fantacy)
Kjøpe inn en del garn/tilbehør til ting jeg vil lage og selge på julemarked
Spille inn sangene mine i et studio
ny mobil?
lån til bil?
gi mer som takk til de som passer fuglene mine
Alltid ha tilgang til spirulina og vitaminene jeg trenger. siden kroppen min ikke kan ta nok næring ut fra maten
spise litt mer ute? Fordi jeg går mest mulig lavkarbo, glutenfritt og laktosefritt for helsa mi. Jeg liker dessuten ikke lage mat, så det begrenser også godt felleskap over måltid. Komplisert for andre å tilrettelegge, så jeg blir sjeldent invitert på middag, mens restauranter er vant til kompliserte endringer når kunder ber om det. Blir jo litt ensformig og spise laks hver dag 😝 gitt litt opp matlaging etter nå 14 år med den strenge kostholdsendringen og knapt spiste ute.
prøve å lage og bake litt mer søtsaker hjemme. Mandelmel er jo så dyrt. Jeg bør jo ikke ha «glutenfritt mel» heller fordi det er ofte stivelse som mais mel osv og det bør ikke en pcos ha. Men burde lære meg noe når jeg har råd til mer
Ønsker du mer forklaring på hva som fikk meg til å ende opp med uføretrygd, så kan du lese litt mer om det i et tidligere innlegg her HER
Kjøpte InDesign så jeg kom i gang med redigering av reisedagboka for Peru =D
Jeg måtte selvsagt bruke litt tid på forsiden i starten. Kan jo hende den blir endret enda en gang i fremtiden. Boken tar sikkert minst 1 år å skrive inn etter hjelp til oversettelse i dette tempoet vi har fått og kanskje 2 år inkludert å rette.
Jeg gikk jo Medier og kommunikasjon linjen på Porsgrunn videregående skole. Da var inDesign noe vi lærte. Hadde til og med en eksamen i inDesign. Men nå er det jo 17 år siden. Jeg har nå et dokument for den spanske og et dokument for den norske.
Etter rask titt på en YouTube video så fikk jeg tips til å lage lag ut fra tekst, bilde, sidetall og bakgrunn. Extra text er når det eventuelt skal skygges bak tekstene på forsiden og bakside. Dette gjør det også fargerikt med linjene rundt for å se litt organisert ut
Under ser dere jeg har to forskjellige skriftstyper. Siden dette er en såkalt dagbok så prøver jeg meg med en litt annerledes skrift, mens de gangene venner skriver hilsen til meg tar jeg en annen skrift type igjen. Jeg lærte også at for å fjerne hjelpe-linjene for å se en såkalt forhåndsvisning, så er det tasten W.
Når vi jobber med oversettingen og taler inn via en mikrofon funksjon på telefonen som skriver inn for oss, så blir det for eksempel sjeldent skrevet inn stor bokstav og komma. Derfor er det flere punkter jeg må gå over på alle sidene som jeg kan jobbe produktivt med mellom treffene med hun som hjelper til å oversette. Blir hvert fall hjelpe liste når vi er ferdig å oversette for dette gjelder også den norske for oversetter navna åpenbart senere på den norske versjonen også 🙈 På spansk er det spanske navn men norsk så blir det andre norske navn. Starter kun på samme forbokstav.
Hver tirsdag og torsdag er det systuen på Gulset nærmiljøsenter jeg pleier å delta på i blant og det er der jeg får hjelp i ettertid til å oversette. En av dem er nemlig opprinnelig fra Chile. Så her en tirsdag gikk strømmen flere ganger for sikringsskapet tålte ikke at flere symaskiner jobbet samtidig som varmeovnen sto på. Og dette var før ledelsen forsto det egentlige problemet. Så vi måtte til slutt pakke sammen sysakene siden elektriker ikke var de raskeste i verden. Litt greit for oss to som hadde avtalt å jobbe med dette. Vi fant oss til rette i en nær kafe i samme bygg som var stengt, der var det fortsatt strøm, bedre lys, mindre støy og varmeovn. Det er til stor glede og siden jeg øver spansk ved siden av til frokost hver dag, så gjenkjenner jeg stadig nye ord hun leser opp fra arket sitt. Da føler jeg at jeg har praktisert det jeg har lært. Jeg har alltid med meg original dagboken for å sjekke hvis det er skrivefeil og annet som kan skape usikkerhet underveis. Det er en sjarm å se tilbake til originale tekster. Mens min venninne Maria fra Chile (hun i Orange👇🏻) har et eget ark hun har jobbet med hjemme da vi fant ut det er bedre å sende henne mail med tekstene i forveien.
Jeg går stadig igjennom bildene fra Peru når jeg planlegger nå å tegne til boken. Da var det rørende å se bilder av at vi flere sitter på sengekanten og skriver i bøkene så bare måtte dele her med en gang. En av grunnene til at jeg vil tegne til bøkene er at da trenger jeg ikke tenke på å spørre om godkjennelse til å trykke bilder av de andre fra skolen. Jeg kommer også til å endre alle navn utenom mitt eget og de vi møtte i Peru.
så håper jeg gledelig at alle 3 spanske på systuen og flere vil ha boken som kan spre seg til flere spansk talende i landet og i demmes hjemland 😍
“Wroom Wroom” Nå er det nesten jordskjelv her. Akkurat startet flyet. Kjenner godt kilingen i magen nå. Dette er moro. Nesten som berg og dal bane. Sitter mellom Øystein (miljøarbeider Idrett) og Karin i klassen. “Har de aldri sete 13 på fly?” Protesterer Karin. Vi funderte litt på det. “Fredag den 13.” Var det grunnen? 13, 13…
Alt med innsjekking gikk helt flott. Bare fortsatt litt flau over den ekstra baggen jeg hadde med i forhold til alle de andre. Men for bare kvitte meg med den ene når jeg har vært borte en stund. Kan gi bort masse, t-skorter eksempel.
(((Heihei! Vil med disse ord hilse fra sidemannen Øystein! Håper på en virkelig trivelig flyreise sammen med deg! I lange tider har denne reisen bare virket som en fjern drøm, men nå er vi faktisk midt i begivenhetens sentrum. NÅ LETTER FLYET KANSKJE, JA! Med vennlig hilsen Øystein)))
Det som har vært litt rart siden jeg kom på flyplassen er at jeg har ennå ikke blitt noe sulten. Ikke spist noe siden klokken 23 tiden. Rart at jeg ikke er sulten det er jo over 7 timer siden. Er kanskje bare kroppen min som ikke er vant med natt mat. Jeg er i sove modus. Annet er at jeg har klaget over hvor varmt det er hele tiden. gikk bare rundt med t-sjorte. Mens andre hadde lag på lag og klagde over hvor kaldt det var. Jeg er stolt over at jeg virkelig har satsa vilt på å lage masse minner på turen altså. Kameraene lå ikke lenge i sekken for å si det sånn. Filma masse intervju. Blir moro å se senere. Da vi venta før innsjekk, så satt jeg med klassen min. Etter innsjekk og Taxfreen satt jeg med godguttene fra idrett linja for å vente på å innta flyet. Skilles jo når vi er framme i Sør-Amerika. Idrett skal til en annen by enn oss. Om jeg savner dem nå allerede? Ja! Har heldigvis fått de med på film Og bilder. Han kjekkeste av dem tok masse bilder av seg selv med mitt kamera, så det er jo fint å ha.
Aquí hay un terremoto acaba de despegar el avión. Ahora puedo sentir mariposas en mi estómago. Esto es divertido casi como una montaña rusa. Sentada entre Iván (trabajadores del medio ambiente) y Carin en la clase “nunca se han sentado en el 13 en un avión“ Carin lo pensamos un poco viernes 13 fue esa la razón? 13, 13 13
Todo con el chequeo fue absolutamente genial. Todavía un poco avergonzada por el bolso extra que tenía conmigo en comparación con los otros. Pero para deshacerme de uno cuando he he estado afuera un rato pude regalar muchas camisetas por ejemplo.
(((Hola hola con estas palabras. Me gustaría saludar a mi compañero Iván esperando un vuelo realmente agradable contigo. Durante mucho tiempo este viaje solo ha sido un sueño lejano, pero ahora estamos en medio de la acción! ahora el avión podrá despegar. si saludos Iván.))
Lo que ha sido un poco extraño desde que llegué al aeropuerto. Es que todavía no he tenido algo de hambre. No he comido nada desde las 11:00 de la noche. Es extraño que no tenga hambre hace más de siete horas..
Tal vez sea solo mi cuerpo que no está acostumbrado a la comida nocturna. Estoy en modo de suspensión. Otra es que me he quejado de lo caluroso que es todo el tiempo, solo andaba con una camiseta mientras que otros que había en mi equipo, se quejaban del frío que hacía. Estoy orgullosa de haber puesto mucho esfuerzo en crear muchos recuerdos en el viaje.
cámara, las cámaras no permanecieron en el bolso por mucho tiempo, por así decirlo. Filmé muchas entrevistas será divertido Mirarlas más tarde cuando esperemos antes del chequeo y me siente con el buen chico de la línea deportiva al espera de coger el avión. No separemos cuando lleguemos a América del Sur. Los deportistas van a una ciudad diferente a la nuestra. Si ya los echo de menos? SI! por suerte los tengo en el Film y fotos. El más guapo de todos se tomó muchas fotos con mi cámara, así que es bueno tenerlo.
I 2009 var jeg på misjonstur med Hedmarktoppen Folkehøyskole til Peru og Brasil. Vi ble oppfordret til å skrive dagbok, og det gjorde jeg. Jeg har lenge hatt lyst til å oversette til spansk og sende ned til de jeg ble kjent med, endelig skjer det.
Bli med å oversette til Spansk. Så blir det bok. Gleder meg til å sende fysisk bok til mine Peruanske venner fra denne reisen tilbake til 2009. Fått gledelig hjelp fra en spansk venninne jeg møter hver uke på en sy-klubb. Så siste 30 minutter av tiden på klubben, så hjelper hun meg å oversette. Bruker blogg kladd her som hjelp. Hun leser via en bærbar datamaskin jeg har med, og så bruker vi mikrofon funksjonen på telefonen ved å tale rett inn med spansk ordbok på tastaturet. For kan jo åpne kladden på telefonen også. Slipper å skrive for hånd så det er veldig kjekt. Kopierer over på en Page side på dataen når jeg kommer hjem og publiserer på bloggen for hver side som er fullført. Så siden jeg publiserer dette: er vi endelig i gang 😃
Får hjelp til å oversette en Peru-reisedagbok fra Norsk til Spansk, så jeg kan sende ned til mine venner i Peru. Her har vi kommet litt videre i oversettelsen av historien:
Nå sitter jeg i bilen på vei til Oslo flyplass. Har kjørt ca 1 og en halv time. Det vil si vi dro ca 12.05. Deilig å være på vei. Endelig skjer det. Gleder meg til å se HedmarkToppen folka igjen. Ringte både Karin (i min drama klasse), Renathe (på musikk) og Helene (på idrett) for å høre stemningen for turen. Stakkar Karin har sittet på flyplassen siden 19.00 og flyet går 07.00. Godt å høre det har fylt seg opp med Toppen folk der nå når jeg ringte ca 00.29. Var bare meg, Tine + Miljøarbeidere i klassen som ikke hadde kommet. Men er jo en stund siden jeg ringte nå da.
Oi. Nå kjenner jeg meg igjen. (Titter langs gatene fra bil vinduet) Vi har kommet til Oslo Jej.
Jeg er så irritert over at jeg blir så fort irritert over meg selv. Det vi si bare det at jeg tok med meg for mye klær irriterer meg hele tiden. Jeg har pakket stor koffert og en bag pluss sekk som hånd bagasje. Mens alle de andre jeg snakket med har bare kofferten + håndbagasjen. Uuu Oprahuset på høyre hånd. Aftenposten rett frem.
“Men jeg ser jo ikke noe der jo” kommenterte pappa. haha ja teit av meg å skrive med en så svak farge penn midt på natta. Lyktestolpene kjører forbi hele tia… Ehm.. Omvendt.
Våken? Jada. La meg kjempe seint natt til søndag. Sto opp 9. Etter å ha sett en episode med “Full House” la jeg meg. Da mottok jeg siste meldinge av Renathe klokken 18.02. Zzz
Mens jeg sov fikk jeg en melding av Karin som jeg ikke så og svarte på før jeg våknet ca 21.00 Da hadde hun skrevet: “Hei! Er du klar til å reise? Når kommer du til flyplassen?” Ja da hadde hun vel nettopp annkommet selv.
Ser ut som vi kjører til flyplassen på 2 og en halv time. Dvs halv time igjen. 02.20
@Spansk
// En Camino //
Es Lunes 3 de Febrero, la 01:54
Ahora estoy sentada camino a Oslo al aeropuerto. Hay que manejar cerca de una hora y media. Tengo que decir a las cerca de las 12:05. Delicioso ir en camino. Por fin ocurre algo. Me alegra ver el Top de Hedmark y la gente otra vez. llamé tanto a Karin que va en la clase de Drama Renata que va en la clase de música y a Helene porque va en la clase de gimnasia para oír su voz en el viaje. Pobre Karin está sentada en el aeropuerto desde las 19 horas y el avión sale a las siete. Es bueno saber que el avión está Top gente allí la voy a llamar cerca de las 12 29. Estaba yo sola Tina más clase de ambientes que no estaban que no habían venido, pero yo dentro de un de un rato llamaré ahora.
Vaya, ahora estoy yo otra vez. Miró las largas calles desde las ventanas del auto hemos llegado a Oslo. Por fin.
yo estoy súper enojada porque yo me irrito muy fácilmente sola. Es porque yo he tomado mucha ropa conmigo y eso me irrita todo el tiempo yo he empaquetado una tremenda maleta y un bolso + 1 una mochila como bagaje de mano. Mientras que todos los otros que yo he hablado, tienen solamente una maleta +1 maletín de mano. Uy la casa de ópera está a la derecha Y directo a mí el periódico de la publicación “Correo de la tarde”
Pero no veo nada, ahí comentó mi papá ja ja ja si cerca de mí para escribir con un bolígrafo de color tan tenue en medio de la noche. Las farolas pasan todo el tiempo al revés.
Despierta seguro déjame luchar hasta tarde el domingo por la hasta el domingo por la noche. Me levanté a las nueve después de ver un episodio de “el problema grande” me fui a la cama. Luego recibí el último mensaje de Renata a las 18 02. Zzz
mientras dormía recibí un mensaje de Carin que no dije ni contesté hasta que desperté cerca de las 21 horas. Luego había escrito “hola estás lista para viajar? Cuando llegarás al aeropuerto entonces?” probablemente ella misma acababa de llegar.
parece que conducimos al aeropuerto en dos horas y media, es decir, a las 2:20 horas.
